Even voorstellen …

Mijn naam is Charlotte Bijenveld, ik ben 36 jaar, getrouwd met Matthijs en moeder van Duncan. Al jaren zat het concept van een tweedehands kinderkledingwinkel in mijn hoofd, maar er zijn altijd duizend redenen om het niet te doen. Het werd me echter duidelijk dat ik mijn droom nu eindelijk moest gaan waarmaken toen juni vorig jaar mijn zoon Duncan werd geboren. Ik kwam terecht in een wereld vol met dure babyspullen en de meest schattige kleertjes die ik toch echt niet kon laten hangen. Toen ik zwanger was kocht ik dan ook veel kleertjes en schoenen (oke, het leek misschien meer op een babyschoenentic) en wapperde ik alle goedbedoelde adviezen over snelgroeiende baby’s die helemaal niet zoveel nodig hebben in de wind. Meteen al de eerste maanden kwam ik erachter dat het waar bleek te zijn. Je hebt super mooie kleertjes aangeschaft voor een enorm bedrag, maar de meeste kledingstukken heeft je baby maar enkele keren, en soms niet eens, aan gehad. Zonde. En toen popte het concept weer bij me op. Zou ik dan toch? Ja, dit was de tijd! Het pandje aan de Kennemerlaan 53 kwam vrij en alles viel op z’n plek. Ik zei mijn vaste baan als (vastgoed)journalist op en ben in het diepe gesprongen. Al snel bleek dat ik niet de enige ouder ben met dit ‘probleem’. Ik kreeg direct enorm veel positieve en enthousiaste reacties van collega-moeders en toen ik nog maar net de sleutel had stond mijn agenda al vol met afspraken om kleding in te brengen. Super! Voor bijna alle gevallen in het leven ben ik voorstander van het tweede-kans-beleid en dat geldt ook zeker voor kleding.


Daarnaast is fotograferen een grote hobby van mij en dus besloot ik om in het pand niet alleen een winkel te beginnen, maar ook een fotostudio. Hier maak ik vanaf juni semi-professionele fotoshoots tegen aantrekkelijke prijzen. En alsof het nog niet genoeg is, ga ik ook kinderfeestjes, workshops en babyshowers organiseren. Ik ben graag met meerdere dingen tegelijk bezig en dat komt heel goed uit bij Dunkie Punkie!

 

De winkel dankt haar naam overigens aan mijn ‘schoonoma’. Toen Duncan net geboren was, met een flinke bos haar, had zij voor hem een koosnaampje bedacht: Dunkie Punkie. Toen ik aan dit avontuur begon wist ik meteen dat dit de naam zou worden!